« بونو آموئن » برای محافظت روستا از تهدیدات خارجی استفاده می‌شود.

این صورتک در مراسم تدفین افراد سالخورده مهم، کسانی که قبلا با این صورتک رقصیده‌اند و همچنان روسای قبایل استفاده می‌گردد.

مراسم رقص با این صورتک فقط در شب انجام می‌شود و این باور وجود دارد که روح افرادی که سن بالایی دارند به عنوان یکی از ارواح اجداد، پس از مرگ اقبال را با خود به جامعه‌شان می‌آورند و آن‌ها را در برابر تهدیدات خارجی محافظت می‌کنند.

زنان هنگام اجرای مراسم نمی‌توانند به این صورتک نگاه کنند و برایشان ممنوع است، چون دیدن آن باعث بدشانسی، بیماری و یا حتی مرگ می‌کنند.

تقدس این صورتک به قدری زیاد است که فقط تعداد معدودی مردان از جامعه مخفی می‌توانستند از آن استفاده کنند و آن را نگاه کنند.

دست زدن به این صورتک و رقصیدن با آن برای سایرین  یک تابو محسوب می‌گردد.

در صورت استفاده نکردن از این صورتک آن را در جایی مثل پناهگاه و یا مخفیگاه درخارج از روستا (محل پیشکشی‌ها) نگهداری می‌شوند.

مشخصههای ظاهری:

صورتک‌ها دارای ظاهری کشیده (به صورت عمودی یا افقی)، دهان مربع شکل باز، شاخ‌های انحنادار که در راس به هم می‌رسند، پیشانی، چشم‌ها و ابروهای برآمده و گوش‌هایی به صورت پهن یا بیرون‌زدگی کوچک می‌باشند.

 

Laisser un commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée. Les champs obligatoires sont indiqués avec *